Koło Roku - Sabaty

Koło Roku - to osiem świąt wiccańskich, tzw. sabatów, związanych z porami roku. 

Gardnerianie, aleksandryjczycy, czy wiccanie eklektyczni świętują osiem sabatów, podczas gdy grupy związane z „Tradycyjnym Czarostwem” (ang. Traditional Witchcraft), takie jak Clan of Tubal Cain, obchodzą tylko cztery sabaty, zaś jeszcze inne, jak kornwalijska Ros an Bucca obchodzą sześć. 

Cztery sabaty wspólne dla wszystkich grup to większe sabaty – są to dni „w pół drogi” między przesileniami i równonocami. Ich korzenie leżą w festiwalach organizowanych przez Celtów oraz inne ludy Europy. 

Margaret Murray w książkach „Kult wiedźm w zachodniej Europie” (ang. The Witch-Cult in Western Europe; 1921) oraz „Bóg wiedźm” (ang. The God of the Witches; 1933), w których rozważała hipotezę pierwotnego kultu wiedźm, zauważyła, iż opisywane cztery święta przetrwały chrystianizację i były obchodzone przez pogańskie kulty Europy. 

Konsekwentnie, kiedy wicca była rozwijana od początku lat 30. do 60. XX wieku, wiele ze wczesnych grup, jak Clan of Tubal Cain Roberta Cochrane’a, czy kowen Bricket Wood Geralda Gardnera zaadaptowało wspomniane przez Murray praktyki. Gardner dodatkowo posłużył się angielskimi nazwami świąt: „cztery wielkie sabaty to Candlemas, May Eve, Lammas oraz Halloween”.

Cztery pozostałe mniejsze sabaty, zwane też „dniami ćwierciowymi” (ang. quarter days), przypadają na przesilenia i równonoce. Po raz pierwszy celebrował je kowen Gardnera w 1958 roku, nim zostały przyswojone przez inne koweny tej tradycji, a następnie inne tradycje jak wicca aleksandryjska i wicca dianiczna.

Nazwy tych świąt są powszechnie używane dzisiaj i pochodzą w większości z wierzeń Germanów i Celtów. Ich wygląd nie jest, w większości tradycji, próbą rekonstrukcji dawnych zwyczajów, a raczej czerpaniem z form uniwersalistycznych. Dlatego też rytuały mogą zawierać w sobie elementy zarówno święta, którego nazwę przyjmują, jak i całkowicie niezwiązane elementy kultur obcych.

Powyższych sabatów nie należy mylić z esbatami, które są dodatkowymi spotkaniami kowenów lub pomniejszymi świętami, mającymi miejsce podczas pełni i nowiów.

(Źródło informacji w dzisiejszym poście : https://pl.m.wikipedia.org/wiki/Wikipedia:Strona_g%C5%82%C3%B3wna) 

Tutaj macie listę wypisanych wszystkich świąt, czyli 8 sabatów.

Sabaty Większe:

Samhain - obchodzone 31 października / 1 listopada na półkuli północnej lub 30 kwietnia lub 1 mają na półkuli południowej. Korzenia tego święta wywodzą się z wierzeń celtyckich. Posiada powiązania z śmiercią i przodkami.

Imbolc- obchodzone 1 lub 2 lutego na półkuli północnej lub 1 lub 2 sierpnia na półkuli południowej. Korzenia tego święta wywodzą się z wierzeń celtyckich. Wiąże się z pierwszymi oznakami wiosny.

Beltane - obchodzone 30 kwietnia lub 1 mają na półkuli północnej lub 31 października albo 1 listopada na półkuli południowej. Korzenie tego święta wywodzą się z wierzeń celtyckich. Ma związek z pełnym rozkwitem wiosny i wróżkami.

Lughnasadh - obchodzone 1 lub 2 sierpnia na półkuli północnej lub 1 albo 2 lutego na półkuli południowej. Korzenie Lughnasadh wywodzą się z wierzeń celtyckich. Związane jest ono ze zbiorami. 

Sabaty mniejsze:

Przesilenie zimowe (Yule) - obchodzone na półkuli północnej 20-23 grudnia, na półkuli południowej 19-23 czerwca. Korzenie tego święta pochodzą z wierzeń germańskich. Jest to początek astronomicznej zimy, najkrótszy dzień roku (tzn. dni będą coraz dłuższe).

Równonoc wiosenna (Ostara) - Święto obchodzone na półkuli północnej 19-22 marca, a na półkuli południowej 21-24 września. Korzenie tego święta pochodzą z wierzeń germańskich. Jest to początek astronomicznej wiosny, zrównanie dnia z nocą. 

Przesilenie Letnie (Litha) - Obchodzone na półkuli północnej 19-23 czerwca, na półkuli południowej 20-23 grudnia. Było obchodzone przez wiele kultur starożytnych. Jest to początek astronomicznego lata, najdłuższy dzień roku (tzn. dni będą coraz krótsze).

Równonoc jesienna (Mabon) - Obchodzone na półkuli północnej 21-24 września, a na półkuli południowej 19-22 marca. Korzenie tego święta wywodzą się z wierzeń celtyckich i słowiańskich. Nazwa nawiązuje do imienia Mabona - postaci z mitologii walijskiej. Jest to początek astronomicznej jesieni, kolejne zrównanie dnia z nocą. Zbiory owoców.

(Art by Daniele Barlow)